Hey

Ik ben nu anderhalf uur thuis van de skistage die doorging in Frankrijk.
Het was er zalig! Het was mijn eerste keer dat ik op de skilatten stond, een hele ervaring dus. Alles begon met vallen en opstaan, en hoe je bochten leerde maken.
In mezelf dacht ik toen van "dit lukt me nooit", maar de dag nadien vlotte het al aardig. We begonnen op de beginners piste (groene) voor enkele slalommen te maken. Die dag zelf, gingen we dus al van een groene piste af, de makkelijkste dus. Daarna volgden nog blauw, rood en zwart. Maar daar waagden we ons nog niet aan. Dag na dag ging het beter en beter, zodat we met de hele groep, buiten de gekwetsten, van de blauwe en zelfs al van de rode piste mochten skiën.
Het was echt super om de bochten in volle snelheid te nemen, maar toch bouwde ik enige voorzichtigheid in. Zo heb ik geen blessures opgelopen en niets gebroken. Dat is het voornaamste. Al ben ik toch wat vermoeid, en zijn de benen wat stijf, maar dat loop ik er morgen wel uit. Eindelijk kan ik weer gaan lopen na een week ski genot.

Ondertussen zijn ook mijn nieuwe kleren toe gekomen, en ze zien er prachtig uit.
Natuurlijk is de kwaliteit het belangrijkste en dat ontbreekt zeker en vast niet aan deze zomer outfit. 9 stuks zitten in het pakket verwerkt.
Victor, nogmaals bedankt voor deze kans!!

Zoals ik reeds al had vermeld, is mijn eerste zomermeeting het Provinciaal Kampioenschap. Ik loop op zaterdag 25 april te Lokeren en neem deel aan de 800m. Hopelijk kan ik daar mijn record van 2'03"58 al een beetje verbeteren.

Jonas

Hey

Het is enige tijd stil geweest op mijn blog, dus lijkt het me tijd om eens iets van me te laten horen. Alles gaat voor het moment goed, de teleurstelling van het BK is al lang verwerkt, er komen toch nog genoeg winterwedstrijden aan. Ondertussen heb ik na een relatieve rustweek de draad weer opgepikt. We zijn onze snelheid weer aan het bijschaven, maar voor ik goed en wel begin, ga ik eerst met de school op skivakantie. Deze belevenis duurt één week.
We vertrekken met alle 4de jaars zaterdagavond naar Frankrijk en zijn de week erop terug in ons eigen landje. Het wordt mijn eerste ervaring in de sneeuw. Hopelijk loop ik er geen blessure op, zodat ik gezond en wel de trainingen weer kan hervatten. Mijn eerste pistewedstrijd (PK) zal 25 of 26 april doorgaan.

Jonas

Hey

Zondag stond op mijn programma het BK te Stene in het vet aangeduid.
Ik wou me tonen op het Belgisch Kampioenschap, zeker na alle tegenslagen die ik in het verleden al heb meegemaakt.
Zo kon ik meermaals door ziekte niet deelnemen en remde vorig jaar een verkoudheid me af, toch eindigde ik nog 12de.
Ik had er zin in, zeker na al een geslaagd seizoen met mijn provinciale titel.
Maar een podiumplaats op het BK veldlopen kon er nog altijd bij, zeker nu ik zoveel kans maakte.

's Ochtends stond ik op en voelde me uitstekend. Niemand die me vandaag iets kon maken, al hield ik wel nog rekening met Hustin Valere en Lodewijk Roeygens.
Ik voelde gewoon dat de (super) form aanwezig was.
Alles zag er goed uit, eindelijk kon ik eens op het Bk podium staan, maar het mocht niet zijn...
Rond de middag kwam ik toe, en kon nog zien hoe Camilla op schitterende wijze kampioen werd. Proficiat. Daarna verkende ik het parcours in een rapke, want het was toch iets slechter gaan liggen dan 2 dagen terug tijdens de verkenning. Ik had opgewarmd en de benen voelden echt goed aan. Ik was toch wat zenuwachtig, en ook dat kon je zien aan de meegereisde supporters.
Om 13:23 was het zover. Ik stond aan de start en voelde de adrenaline door mijn hele lichaam stromen. Ik was er klaar voor en weg was ik. Resoluut koos ik voor de koppositie. Alles verliep vlot en ik was aandachtig wanneer Hustin al een eerste prik zou uitdelen, toen plots iemand me op de hiel trapte en ik viel. Ik was 250m ver, en het was al van dat. Alles ging zo snel. Ik maakte enkele tuimelingen, had schaafwonden en enkele spikes kwamen in mijn voet terecht. Velen zouden uitstappen na zo een val, zeiden ze. Daarom ben ik blij dat ik mijn wedstrijd toch uitgelopen heb. Ik wist dat mijn BK voorbij was!! Er zat niets meer in. Ik stond op en liep weer verder. Nog geen 10 atleten zaten achter me. In één ruk trok ik eens goed door, zodat ik terug in 26ste stelling kwam. Ik was zo goed als hellemaal terug van voor, maar nooit is het me hellemaal gelukt, dit heeft me voor een deel de das om gedaan. Het moest wel snel gaan, zodat ik nog een degelijke plaats zou kunnen behalen. Dit kostte me uiteraard veel krachten, en ik kon het tempo niet hoog leggen. Na een val lukt dit gewoon niet meer. Ik bleef me inzetten, maar had last van mijn heup. Ik dacht op sommige momenten aan uitstappen, maar het competitie beest in me zei, om met degene die voor me uit liepen, mee te gaan. Ondertussen was de laatste ronde een feit. Het begon vlak voor de eerste helling iets beter te gaan. Ik probeerde nog enkele plaatsen op te schuiven en liep toen 18de. Maar ook het beste was er bij mij ondertussen af. Zo liep Wout me nog voorbij. Ik kwam teleurgesteld als 19de over de finish. Ik vloekte eens in mijn eigen, en moest op sommige momenten mijn tranen in bedwang houden. Iedereen vond het zo spijtig, vooral mijn ouders, oma, opa en trainer (Eric Allegaert).
Hij wist zelf dat het me kon lukken die dag. Ik wil hem dan ook bedanken voor alles wat hij tot nu toe voor me heeft gedaan.
Op het einde van de dag, was ik er al wat overheen, en dacht bij mezelf: volgend jaar kom ik terug en een podiumplaats is mijn deel!
Nu is het eventjes uitrusten geblazen, en dan weer trainen voor het zomerseizoen. Proficiat aan Katrijn met haar zilveren plak, en al mijn trainingsmakkers. Foto's zijn nogmaals door Gaby De Vos genomen. Ook Voor Veerle Dejaeghere was het haar laatste wedstrijd en ondertussen ook haar eerste Belgische titel.
(1ste foto van op de CrossCup site).

Jonas